Mantelzorg

Mantelzorgers zijn mensen die langdurig en onbetaald zorgen voor een chronisch zieke, gehandicapte of hulpbehoevend persoon uit hun omgeving. Bijvoorbeeld de partner, ouder of kind, een ander familielid, vriend of kennis.

Als mantelzorg zwaar wordt is er soms behoefte aan ondersteuning. Maakt u zich bijvoorbeeld zorgen over hoe het met uw dierbare moet als u een keer op vakantie wil? De gemeente kan u daarbij helpen.

Ondersteuning

  • informatie en advies
    • spreekuur van de wijkteams / huisbezoek medewerker gemeente
    • over bijvoorbeeld regelingen, voorzieningen en procedures
    • themabijeenkomst en cursussen van onze partners
    • de nieuwsbrief mantelzorg
  • emotionele ondersteuning
    • een luisterend oor
    • ontspannende activiteiten (Clup Welzijn)
    • Welzijnwonenplus organiseert activiteiten voor de jonge mantelzorgers
  • Praktische steun
    • hulp bij het invullen formulieren
    • bemiddeling, bijvoorbeeld bij de werkgever

Registratie

U kunt ervoor kiezen om u bij het Loket Wmo te laten registeren als mantelzorger. Als geregistreerd mantelzorger:

  • wordt u op de hoogte gehouden van de verschillende activiteiten die voor mantelzorgers worden georganiseerd
  • ontvangt u informatie over de dag van de mantelzorg
  • wordt u minimaal een keer per jaar gebeld door de mantelzorgregisseur van de gemeente Purmerend

Registreren

Contact

Voor informatie en vragen kunt u contact opnemen met Loket Wmo.

Krijgt u al langere tijd mantelzorg van iemand uit uw eigen omgeving? Dan kunt u deze persoon in het zonnetje zetten door een mantelzorgcompliment te geven.

Voorwaarden

Wilt u uw mantelzorger een compliment geven? Dan zijn dit de voorwaarden:

  • U woont en staat ingeschreven in de gemeente Purmerend.
  • U krijgt hulp of zorg van iemand (de mantelzorger) zonder dat u deze persoon daarvoor betaalt. Hulp die betaald wordt uit bijvoorbeeld een Persoonsgebonden budget (Pgb) is dus geen mantelzorg.
  • De mantelzorger levert de hulp al langer dan 3 maanden achter elkaar in het jaar van aanvraag en meer dan 4 uur per week.
  • De mantelzorger doet meer voor u dan de dagelijkse (gebruikelijke) hulp of zorg, die partners, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten elkaar normaal gesproken bieden.
  • De mantelzorger staat geregistreerd in het mantelzorgregister van de gemeente Purmerend en ontvangt per jaar maximaal 1 compliment, ook al biedt deze aan meer personen mantelzorg.

Hoe werkt het?

  • U kunt per jaar 1 mantelzorgcompliment aan iemand geven.
  • Per adres kan maar 1 mantelzorgcompliment worden aangevraagd.

Denkt u in aanmerking te komen voor het mantelzorgcompliment? Neem dan contact op met Loket Wmo.

U krijgt dan een aanvraagformulier toegestuurd. Dit formulier vult u naar waarheid in en stuurt u naar Loket Wmo, Postbus 15, 1440 AA Purmerend. U ontvangt binnen ongeveer 8 weken schriftelijk bericht over ons besluit.

De jaarlijkse Dag van de mantelzorg is jaarlijks op 10 november. De organisatie voor Purmerendse mantelzorgers is in handen van Clup Welzijn.

Samen met de gemeente wordt gekeken naar een leuke een zinvolle invulling van deze dag. Geregistreerde mantelzorgers krijgen hierover ruim van tevoren meer informatie.

Verhalen van ervaringsdeskundigen

Zeven gemeenten in Zaanstreek-Waterland voeren samen een bewustwordingscampagne. Dit om zoveel mogelijk mensen te informeren over de hulp die gemeenten kunnen aan mantelzorgers. Melanie, Klaas en Peggy zijn de drie gezichten in deze campagne. Zij vertellen hun persoonlijke verhaal én geven advies.

Melanie (40) zorgt voor haar 12-jarige dochter Joyce met autisme en gedragsproblemen. Lees haar verhaal.

Zorgen voor een partner met dementie kan veel van je vragen. Daarom is het goed om te weten dat je er niet alleen voor staat. Klaas (75) kan erover meepraten. Hij zorgt voor zijn vrouw Ria, bij wie vorig jaar dementie is vastgesteld. Lees zijn verhaal.

Toen bij Peggy’s vader dementie werd vastgesteld, nam Peggy (45) hem in huis, zodat zij voor hem kon zorgen. ‘In onze cultuur is het vanzelfsprekend dat je die zorg op je neemt’, zegt ze. ‘Ik heb het met liefde gedaan, maar het zorgde wel voor gedoe in de familie.’
Eerder zorgde Peggy al voor haar zieke moeder, dus toen haar vader ziek werd was het logisch dat ze ook voor hem ging zorgen. ‘Wij hebben vanuit onze Molukse achtergrond het idee dat die zorg vanzelfsprekend is. Wij zijn de ‘kinderbijslag’ voor onze ouders’, zegt ze. ‘Daarbij woonde mijn vader alleen, ver weg en mijn huis was groot genoeg.’

Verschillende visies in de familie

Peggy’s acht broers en zussen bleken het niet eens over de zorg voor hun dementerende vader. ‘Ze vonden dat ik fulltime voor hem moest zorgen en dus mijn baan moest opgeven. Maar ik had zelf ook een gezin met vier kinderen, dus er moest wel brood op de plank’, zegt ze. ‘Bovendien deden ze zelf niet veel méér, want ik was er toch? Daarbij kwam er gedoe over geld, omdat ik een stukje van het persoonsgebonden budget (PGB) kreeg. Natuurlijk speelt dit ook in kleinere families, want ook met één broer of zus kun je behoorlijk verschillen over wat het beste is voor je vader. Maar in ons grote gezin maakten al die verschillende visies van mijn broers en zussen het er niet makkelijker op.’

Vertrouwen

Het werd echt lastig toen haar vader aan iedereen in de omgeving vertelde dat Peggy geld vroeg voor zijn verblijf. ‘Dat was natuurlijk niet waar, maar het is wel een bekend verschijnsel bij dementerende mensen. Ze spelen je soms uit of weten het gewoon niet en zeggen maar wat. Dat maakt dat anderen gaan twijfelen aan je bedoelingen. Het is niet altijd vanzelfsprekend dat familie op elkaars waarneming vertrouwt. Ze geloven dan toch je vader. Hadden ze zich meer in de ziekte verdiept, dan hadden ze geweten dat liegen en het (al dan niet opzettelijk) uitspelen van broers en zussen erbij kan horen.’ Peggy leerde veel van de mantelzorg voor haar moeder en had daar profijt van toen ze later ook de zorg voor haar tante, de oudere zus van haar vader, op zich nam. ‘Ik deelde bijvoorbeeld niet meer alles met mijn broers en zussen, want dat kostte me te veel energie’, legt ze uit.

Eigen cultuur

Haar tante woont nu in een zorgcomplex voor Indische en Molukse ouderen in Bussum, omdat thuis wonen niet meer ging. Peggy: ´Het was fijn geweest om mijn tante in de buurt te hebben, bijvoorbeeld bij Pennemes in Zaandam, maar ik weet dat dit speciale zorgcomplex zorgt voor meer herkenbaarheid van haar eigen cultuur. Mijn vader en tante zijn allebei geboren in een kamp en grootgebracht bij Javaanse grootouders. Als je zelf niet zo’n verbondenheid voelt met je eigen cultuur, dan is moeilijk te begrijpen dat het zo werkt en ik zie dat ook bij Turkse en Marokkaanse mensen.’

Hulp inschakelen, ook voor jezelf

Als Peggy het opnieuw mocht doen, wat zou ze dan anders doen? ‘Hulp van een deskundige ‘buitenstaander’ vragen zodat we als gezin het juiste gesprek over mantelzorg voeren. Ook al druist dat in tegen je gevoel dat je als kind voor je ouders moet zorgen en dat je het binnen de familie ook oplost. De druk is groot vanuit onze cultuur, maar ik heb tegen mijn kinderen gezegd dat ze dit voor mij echt niet hoeven doen. Ze hoeven mij niet in huis te nemen.’
Met hulp vragen doelt Peggy vooral op hulp van deskundigen. ‘Als er onduidelijkheid is over of iemand wel of niet aan het dementeren is: schakel de huisarts in en laat die als autoriteit daarover aan de familie vertellen in een familieberaad. Dan is het voor iedereen duidelijk en heeft iedereen hetzelfde uitgangspunt.´ Achteraf had de familie ook een mediator in de arm kunnen nemen, om te zorgen voor betere onderlinge verhoudingen. Plus een toezichthouder op financieel gebied. Óf de financiën uitbesteden. Dan is er een neutrale partij wat de kans op gedoe verkleint. ´Zelf heb ik veel gehad aan praten met een psycholoog´, besluit Peggy. ´Vooral om een beter zelfbeeld te krijgen en de verhoudingen scherp te zien. Ik heb het goed gedaan en zou het zo weer doen, want ik hield zielsveel van mijn vader, maar ik zou het terugkijkend dus wel anders doen.’